13 o n n i e +++ 3- B Special นิดหน่อย ยัยคนเจ้าปัญหา +
อัพๆๆๆๆ
อาทิตย์นี้มีอะไรเกิดขึ้นเยอะเหมือนกานนะ
วันจันทร์ ลืมทำงานภาษาไทยมา (ตั้งใจจะลืม เพราะไม่ชอบวิชานี้เลย)
คิดสดๆ เขียนสดๆ แล้วก้พูดสดๆ ในชั่วโมงเลย เกือบไม่รอดแน่ะ
ตอนนั้นคิดไม่ออกไม่รู้จะเราเรื่องไหนสุดท้ายก้เรื่องการเลิกทาส
คะแนนความน่าสนใจน้อยแน่ๆ แต่จาบอกว่า ของเพื่อนๆ ที่เปงเรื่องใกล้ตัว
เช่น มหาลัยนั้นนี้ การเล่นเน็ตอย่างงี้ เพื่อนอย่างนี้ น่าเบื่อมากๆๆๆๆ
ไม่รู้ดิ เพราะมันใกล้ตัวมั้ง แล้วก้ฟังมาเยอะจนเบื่อ ไม่ก้รู้มาบ้างแล้ว
มันเลยไม่เกิดการเรียนรู้อะไรใหม่ๆ น่าเบื่อๆๆๆๆ
คืนวันจันทร์มานั่งทำงานคณิต โอ๊ย!!! งานกลุ่มแท้ๆๆ แต่ไมฉันเหนื่อยที่สุด
ในขณะที่คน 3-4 คน ไม่ได้สนใจอะไรเลย มีแต่ตอแหลไปวันๆๆ
"งานมันปริ้นไม่ได้" - ร้านเน็ตร้านถ่ายเอกสารก็มี ให้เค้าปรื้นสิ แผ่น 2 แผ่น ก้ไม่ถึง 5 บาทหรอก
"ทำไม่ได้ทำไม่เป็น" - แล้วปากมีไว้พูดตอแหลอย่างเดียวเหรอไง หรือกลัวเค้ามองว่าไม่เก่งจริง เลยไม่กล้าถาม
บางวันถาม ก้ไม่ได้เอามา แล้วไม่คิดแก้ปัญหาเอง เขียนเอาก็ได้นี่ ก้บอกอยู่ว่าเขียนเอาก็ได้
ขอให้งานเสร็จ ปรากฏว่า เฉย... อย่างนี้นอกจากจะไม่มีความรับผิดชอบ แล้วไม่สนใจและไม่คิดจะทำ
งานตัวเองไม่เสร็จไม่พอ มาถ่วงคนทั้งกลุ่ม ให้อะไรๆมันช้าลงไปด้วย เจริญน่
วันนั้นเลยทำอะไรไปเกือบหมด อยากเก็ยเงินค่าปริ้นท์เด้ แต่ขอปรึกษากับคนที่มานทำงานก่อน
วันอังคาร วันนี้ไม่ได้เรียนเกือบทั้งวัน ไปแข่งการเกษตร อยากแข่งคอมมากกว่าอ่า
มานเปงอะไรที่ช้านไม่ถนัดเลย แล้วก้นะ ผลงานฮ่วยมากๆๆ แต่ก้มีรางวัลปลอบใจ
เพราะได้ไปแข่งไม้ประดับแล้วได้ที่ 1 ไม่ประดับนี่ไม่ได้ตั้งใจไปแข่งแต่ดันได้
ทีอันที่ตั้งใจจะไปแข่งกลับ... ฮ่วยสิ้นดี
แล้ววันนั้นต้องมานั่งทำงานอังกฤษ ถึงตี 4 เลย งานก้น่าภูมิใจ
แต่งอนนิดนึง ที่ให้เพื่อนๆไปหางานแล้วหาไม่ได้เลย ตรงวันสำคัญของไทย
อาจารย์ก้สั่งอยู่ว่าของไทยนะ ไม่รู้ว่ามีวันฮาโลวีนได้ไง อยากจาบอกว่า โคตะระไทยเลยวันนั้น
แล้วพอฉันหา ทำไมมันเจอ อยากให้เพื่อนๆใส่ใจกับงานมากกว่านี้จัง เพราะช้านเหนื่อยเต็มทีแล้ว
เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ ไม่อยากให้เพื่อนๆเป็นแบบนี้กันเลย
งานนี้เก็บเงินคนละ 16 บาท น่าจะ 20 เลย ค่าแรง เหอๆๆ (หน้าเลือดแท้)
มาวันพุธ งานสังคมเต็มๆเลยที่ไม่ได้ทำ เพราะไปอยู่กับอังกฤษมากเกินไป
นั่งทำงานจนได้ส่งในเกือบนาทีสุดท้าย ได้ 10 คะแนนเต็มด้วยนะ
ทั้งๆที่เพื่อนที่ส่งก่อนได้น้อย บางคนนะโดนกลับไปแก้ด้วยซ้ำ
แต่กว่าจะได้ 10 ก้ใจหายไปเหมือนกัน ครั้งแรกอาจารย์ตรวจแล้วบอกว่าข่าวไม่ครบ
ตอนบิ๋มเอามาให้ เหมือนบิ๋มจะพูดด้วยความสะใจ+สมน้ำหน้ายังไงไม่รู้ ไม่คิดมากดีกว่า
แต่ก้ส่งแบบฝึกหัดช้าอ่า เพราะอังกฤษแท้ๆเลย อุตส่าห์ว่าเทอมนี้จะตั้งใจใหม่กับสังคม
เทอมที่แล้ววิชานี้ได้แค่ 2.5 เอง เทอมนี้ขอ 3.5 ก้พอแล้ว ไม่อยากหวังมากเพราะเราอ่อนสังคม
(ไม่ค่อยจะมากเลยนะเนี่ย) เลิกเรียนก้ไปประชุมเรื่องทัศนศึกษา
สาย3 โดนเปลี่ยนการเดินทางจากไปชมโรงงาน ได้ไปสนามบินสุวรรณภูมิ
บางคนถึงกับกรี๊ดเลย ก้อยากจะคิดอะนะว่าถ้าไปตอนนี้มานจะได้ดูอะไร ยังไงเค้าก้ยังสร้างไม่เสร็จ
แต่มานน่าอิจฉามากๆๆๆๆ เพราะเค้าไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้ไปที่นั่น
เพราะชาตินี้จะได้ขึ้นเครืกน้อยไปสยามพารากอน
เที่ยวเผื่อด้วยเด้อ เค้าไม่ไฮพอได้ไปที่นั่นแน่ ส่วนสาย 1 ของข้าพเจ้า
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่การได้ไปดรีมเวิร์ลตอนวันเด็กนี่ คงวุ่นวายน่าดู
วันนั้นนึกว่าจะมีแต่เรื่องร้ายๆที่ทำให้เราเสียใจ
แต่พอไปเรียนพิเศษอังกฤษ ก้หายเศร้าแล้ว สนุกมากๆ ลืมไปได้ว่าเราทุกข์อยู่นะ
แล้วพอกลับมาบ้านก้ยิ่งมีความสุขใหญ่
ก้แผ่น 3-B Special ที่สั่งกะพี่เบลล์ส่งมาถึงแล้วน่ะสิ กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ
เปิดดูเลยช้าน แต่แผ่น 2 มานมีปัญหาอ่า เลยโทรไปหาพี่เบลล์
พี่เบลล์ก้บอกว่า เดี๋ยวพี่ส่งไปให้ใหม่ พี่เบลล์ดีมากๆเลยค่ะ
แผ่นแรกที่ดู ไทโยช้านนนนนนนนนนนน หล่อซะ
ทุกคนขึ้นม.ปลายกันหมดแล้ว และก้เปลี่ยนไปมากเลยด้วย
โดยเฉพาะ คุณ มาซาโกะ ตัดผมใหม่จุกหาย ไม่เหลือซึ่งความน่ารักเลย
เสียงกำลังแตกอีก โอ้วๆๆๆๆๆ ส่วนนัทสึมิจัง ก้สูงขึ้นนะรู้สึก คล้ำลงอีกต่างหาก
แต่ก้หุ่นดี เป็นธรรมชาติมากๆๆเหมือนเดิม และก้มีบทพูดเยอะขึ้นด้วย กรี๊ดสุดๆๆๆ
ฉากตอนยาบุใส่เสื้อแบบว่า โอ้ว มานเท่มากเลยจอร์จจจจจจจจจจจ เหงแล้วกรี๊ดครับท่าน
ยาบุหล่อขึ้นเยอะ ยอมรับเลย แอบเปงBad Boy ด้วย เท่ๆๆๆ
ไทโยช้านก้เด่นซ้าาาาา เวลาเพื่อนอยู่กันเยอะๆ จะหาไทโยได้ง่ายมาก เพราะตัวสูงที่สุดคิกๆๆๆ
ไทโยสารภาพว่าชอบไมโกะด้วยมั้งรู้สึก เหงยิ้มกานใหญ่ แต่ก้ไม่เหงจาโรแมนติกตรงไหนเลย
ขอให้เราฟังผิด เดี๋ยวจากลับไปดูใหม่คิกๆๆๆ แล้ววันนั้นก้แทบไม่เปงอันทำการบ้าน
{รูปจากเว็บบอร์ดของเว็บพี่ฮอกกี้ โดยMin_hikaru แต่งโดย เปิ้ลส์เองค่า}
แต่ก้ทำรายงานอังกฤษเพิ่มอีกนิดหน่อย แค่หาคำแปล
วันพฤหัส ซึ่งก้คือวันนี้ วุ่นเหมือนกาน วันนี้ส่งแบบฝึกหัด อาจารย์ไม่เขียนวันที่ให้ ได้ Bก้ C ล่ะคราวนี้
ประวัติด่างเลย ได้ A ตลอดเลยน้าาา มาคราวนี้ แต่ไม่เปงไร มิดเทอม เราทอป คะแนนคงไปเสริมกันได้
แล้วไหนจะคะแนนสังคมที่จารย์ว่าจะเพิ่มให้เพราะไปแข่งเกษตร ซึ่งถือว่าเป็นการทำงานเพื่อส่วนรวม
ไม่เครียดแล้ว วันนี้ไม่ได้เรียนพิเศษอังกฤษ เศร้านะ เวลาแห่งความสุขหายไป ชั่วโมงครึ่ง
เรียนกะอาจารย์สนุกที่สุดเลย มันไม่น่าเบื่อเลย
วันนี้มีเกิดเรื่องด้วยนะ ฝากแม่ไปโอนเงินเรียนซัมเมอร์ให้ อยากไปเองนะ
แต่กลับมาต้องมาสายอีกแน่ เจอ อ.อรทัย โดนว่าอีกแน่ (อาจารย์ต่อต้านการเรียนพิเศษ)
ไหนจะสถิติมาสายอีก ทำไว้จนไม่มีที่พอจะให้ติ๊กแล้ว โอนของApplied ไม่มีปัญหา
แต่ของ อ.สมัยนี่สิ เราก้ห่วงกลัวแม่ไม่รู้เรื่องเลยปริ้นท์ตัวอย่างสลิป แล้วเขียนให้เปงของตัวเอง
แล้วก้บอกแม่ซะดิบดีว่าให้เขียนตามนี้ ปรากฏว่า แม่เอาไอ้ใบที่ปริ้นท์นั่นแหละ ให้ธนาคาร
โอ๊ย มันเปงครั้งแรกที่เรียนที่นี่ ยิ่งไม่รู้อยู่ว่าระบบมานเปงไง ถ้ามานง่ายๆเหมือน Applied กะอ.อุ๊ก้ดีสิ
มานต้องเขียนคอร์สอารายก้ไม่รู้ แล้วไอ้ใบที่ธนาคารให้คือมานมีชื่อเค้า แต่ไม่ได้บอกคอร์สว่าอะไร เครียดเลย
จนไปมีเรื่องกับป้าเก๋ แม่ แล้วเหมือนน้องมานอยากมีเรื่องด้วย นี่มานยังเห็นฉันเป็นพี่อยู่มั้ย
ไม่เคารพอะไรเล้ย ไม่ได้อ่อนน้อมอะไรเลย ป่านนั้นพ่อก้ยังรักมัน ทีกับชั้น โอ๊ย น้ำตาจะไหล
น้อยใจสุดๆอ่า เหมือนตัวเองเป็นส่วนเกินของบ้านยังไงก้ไม่รู้
แม่เล่าให้ฟังว่า พวกญาติไม่ชอบที่เค้าจะได้ไปพักกับน้า ตอนไปเรียน
เฮ้ย ช้านไปเรียงบรรพบุรุษช้านจะเปงชาวนา แต่ลูกหลานช้านต้องเปงนายพล
ไม่ก้คงไม่ชอบที่ว่าเราเปงตัวปัญหา จะไปสร้างภาระให้กับน้าทำไม
เออ ชั้นมันตัวปัญหา แล้วไง ลูกของลุงๆ ป้าๆ น้าๆ มันเปงไง ดูลูกหลานของตัวเองก่อนเถอะ
แล้วจารู้ว่าเปงตัวปัญหาไม่แพ้ฉันหรอก (เผ่าพันธุ์เดียวกัน มันไม่ได้หลื่นกันหรอก)
* ได้หลื่น = ได้ดีไปกว่ากัน
วันนี้เสียใจมากๆกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่อยากไปมีเรื่องกับป้าเก๋เลย
ญาติก้ไม่ใช่(แต่ดีกับเรากว่าญาติจริงๆซะอีกนะ) มาเหนื่อยกับเค้า แล้วต้องมาโดนเราว่าอีก
ก้แม่ไปธนาคารกับป้าเก๋ จริงๆเรื่องนี้เคลียร์กับแม่คนเดียวก้พอ แม่ดันไปพาป้าเก๋มาพูดด้วย
สรุป ต่างฝ่ายต่างไม่พอใจกัน เค้าไม่พอใจแม่ แม่ไม่พอใจเค้า ป้าเก๋ไม่พอใจเค้า
เรามันตัวปัญหาจริงๆนั่นแหละ มีแต่คนรุมเกลียด โอ๊ย..! วันนี้มันวันซวยอะไรนักหนา
ไม่มีความสุขเลย.................................
ปล. เรารู้ว่าเราอัพยาวนะ ใครที่กลับมาเม้นต์ให้ ไม่ต้องอ่านก้ได้นะเราไม่ถือ
เพราะแค่เข้ามา(ไดธรรมดาๆนี้)เราก้ดีใจมากแล้ว
นัน ไม่รู้ทำไม ยิ่งนับวันยิ่ง... เค้าเชื่อแม่เค้า... แต่บอกตรงๆยิ่งนับวันเค้ายิ่งเกลียดนิสัยเผิ่นมากขึ้นทุกวัน
หวังว่าทัศนะศึกษาจะสนุก
เกลียดคนตอแหลมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มากที่สุดในโลก
เพื่อนๆจงตั้งใจทำงานทุกคน
ลืมไปวันนี้ไปซื้อคลิปกับพี่ปอร์ด้วย พี่ปอร์ใจดีมากๆ อยากมีพี่สาวอย่างพี่ปอร์จัง เสียใจเรื่องทุน กพ ด้วยนะคะ
หนูขอให้พี่ได้กลับไปญี่ปุ่นอีกครั้งๆ และหลายๆครั้ง หนูรู้ว่าใจพี่อยู่ที่โน่นตั้งแต่กลับจาก AFS แล้ว
พี่บอกว่าที่ญี่ปุ่นมีทั้งที่พี่ชอบและเกลียด แต่พี่ก้อยากไปที่นั่นอีก และพี่ก้กำลังจะเลิกชอบคาเมะ เลิกชอบดาราแล้ว
พี่ปอร์โตขึ้นมากแล้วนะคะ เป็นผู้ใหญ่มากแล้ว เพราะAFS แน่เลย ที่ทำให้พี่ปอร์เปงผู้ใหญ่ได้ขนาดนี้
งานซีเนียร์วันที่ 4 กุมพามั้ง เปิ้ลส์จะซื้อบัตรกับพี่ปอร์คนเดียวเท่านั้น
วันปัจฉิม เปิ้ลส์จะให้อะไรพี่ดี ดอกไม้เฉยๆ วันนึงมันก้ต้องเฉาในที่สุด คงต้องเป็นของขวัญเหมือนที่เปิ้ลส์เคยให้พี่ป๊อก
คิดถึงพี่ป๊อกมากๆค่ะ แต่ไม่กล้าโทรไปคุยด้วย เพราะเหงว่าพี่เรียนหนัก สู้ๆเค้าค่ะวิศวกรการบินสุดหล่อ
วันนี้ระบายๆๆๆๆๆ มานคับมันแค้นใจ สุดๆๆๆๆ
